U bent hier

Ironman world championship Hawaii

Dit was dus mijn derde deelname aan de Ironman Worldchampionship in Kona Hawaii,na 2009 en 2013.

Er naartoe gereisd zonder ambitie,de laatste 3 maanden een chaotische voorbereiding gehad,wegens bouw huis in Spanje,niet structureel kunnen trainen,en iedereen die al eens een Ironman heeft gedaan weet dat je dan geen mirakels moet verwachten,zeker omdat dit van AtotZ een individuele non drafting wedstrijd is ,en de omstandigheden redelijk extreem zijn, geen meter plat, van de swim to the bike to the run, vooral die laatste is loodzwaar.

Ik was er 12 dagen op voorhand zodat ik de 12 uur tijdsverschil makkellijk kon overwinnen,de warmte ken ik ook van Spanje dus dat geeft wat minder aanpassingsproblemen.

2 dagen voor de wedstrijd nog even een (zware)investering gedaan, volledige set Ceramicspeed op fiets laten monteren (ook op aanraden van Pascal) en de dag voor de wedstrijd 10km mee gaan inrijden,that's it.(spannend)

Dag van de wedstrijd: opgestaan tegen 3h30,half uurtje aan de (ook al zware investering)Normatec boot gehangen,voor de rest de normale gang van zaken, eten drank/eten gereed maken voor de wedstrijd.

20min met de auto naar de start,makkellijk parkeerplaats gevonden,5min lopen van start, body marking (hier nog net niet gebrandmerkt zoals bij de koeien,haha)en wachten op de start, eerst pro men 6h35 dan pro women 6h45 en wij AG men (allen tezamen,dus geen wave start)7h05,gevolgd door AG dames 7h20, zo heeft iedereen een min of meer eerlijke race.

Er stond redelijk wat stroming en besloot om in het midden te starten,helemaal rechts de snelle mannen,en helemaal links de angsthazen,bang voor het gewoel(en daar is nu net de meerderheid=niet slim).

Startschot gegeven en ik zat direct in mijn ritme,geen wasmachine effect in het midden,en was bij de eerste boei,na zo'n 200m al tegen die boei aan het zwemmen,ik had de laatste 3 maanden maar 1x per week gezwommen,dat is dramatisch weinig,de uithouding is er sowieso,de snelheid ver te zoeken,toch had ik gedurende het hele parcours een goed gevoel,wel wat aan het moe worden na 3km,en na 1h13m en wat sec uit het water gekomen, zelfde tijd als...5 jaar geleden.

T1 is echt heel lang, volledig langs de hele transitie lopen,en dat is al niet mijn ding na zwemmen noch fietsen,met 8 minuten niet echt snelle wissel.

Op naar 180km TT fietsen,had er zin in, want dit was de enige discipline die ik wel redelijk heb kunnen voorbereiden,we begonnen direct met wind tegen(wat hier echt niet normaal is)en wist dat de wind in de loop van de dag kan draaien,dus dan heen en weer tegenwind,die alsmaar sterker wordt,(hield ik in mijn achterhoofd,kwestie van je wat te sparen)ging best wel goed,parcours op en af,op en af, en dan na 90km de fameuze klim naar Hawi aangevat(fameus niet door de steilte,maar door de enorme wind die daar normaal heel hard tegen staat),deze keer nog steeds ongewone wind,hier mee, en zelfs niet te sterk, een meevaller dus.Volgende meevaller niet te sterke zijwind (tegen deze keer)in de afdaling, ging wel snel maar fiets blijft min of meer op zijn plaats,bij sterke wind wordt je daar bijna van je fiets geblazen.Na de afdaling is het nog ongeveer 60km tot aan de finish,via Waikoloa (waar mijn nichtuit Honoloulou me stond aan te moedigen,top,)naar Airport en finishline,daar heb je dus normaal stevige wind tegen, en dan wordt het heel zwaar tot de finish, nu bleef de wind uit dezelfde richting waaien,dus hele terugweg wind mee, dat is wel even een stuk makkellijker (vandaar de enorm goede fietstijden overal).Na 5h37 weer terug in Kona, dat was dan maar liefst 27min sneller dan 5 jaar geleden,deels door omstandigheden en deels door Ceramicspeed, zeker weten, je wint zo 10 a 15 watt,op zo'n afstand al vlug 15min,bovendien rijdt het zalig, je hebt het idee in pakje zachte boter te trappen,top.

T2 is weer zo^n ellendi lang stuk, neem er dan ook even mijn tijd voor en na 9 min uit transitie om marathon aan te vatten, het was inmiddels al behoorlijk warm geworden, waar eerst op fietsparcour nog bewolkt was,scheen hier volop de zon(was hevige regen voorspeld,ipv dus heel warm).

Met volle moed de marathon begonnen, ik was immers best gewoon geraakt aan de hitte in Spanje,maar na 1km ging het al helemaal mis,voelde direct aan dat ik oververhit aan het geraken was,(geen uitdroging,want meer dan genoeg gedronken en gekoeld tijdens fietsen),en dan moet je even je verstand erbij houden,anders kom je hier echt niet aan,de marathon hier is zo zwaar.Bij elke bevoorradingspost (en die zijn hier dus compleet met alles erop en eraan)na elke 1.6km (1 mile) gevraagd een emmer ijswater over me heen te gooien(of som1 zelfs 2),telkens  lopen tussen die 2 posten(en dat ging best goed met pace 4h ongeveer)maar toch heel veel tijd verloren, het ultieme punt op de marathon is Energy Lab na 20km,echt een oven daar,en je mag er sinds dit jaar 10km in lopen ipv5km vroeger,tot boven de 40°+ gevoelstemperatuur daar),je krijgt daar nu verkoelende doeken aangereikt(met ijswater)geen overbodige luxe, ging bij mij wel ok,maar heb 3 athleten daar tijdens het lopen gewoon zien in zwijm vallen,niet best dus),de marathon is nu dus verdeeld in 4x10 km (Alii drive=in Kona met toeschouwers langs de kust)10km op de highway naar Energy lab(daar is helemaal niemand)10km Energy Lab oven)weer terug 10km over Highway naar Kona, en dan de laatste 2km door Kona naar finish.Mijn tijd over de marathon uiteindelijk 4h40 en na 11h49min hoor je dan Michiel jonker you are an ironman,als je over de finish gaat,blijft kippevel moment, altijd maar weer,uiteindelijk precies dezelfde tijd als 5 jaar geleden, maar wel 5 jaar ouder, en die tellen hoor,en 31plaats in cat 60-64 op 77 deelnemers,gezien de gebrekkige voorbereiding kan ik wel terug zien op een geslaagd avontuur.

Met dank aan Pascal Trouve, voor fijne gezelschap en goede raad gedurende de hele periode hier,en aan alle mensen, en vooral mijn nicht Monique,Gary,Tony en Costa,die mij de moed gaven om verder te gaan na een dipje op de Palani road, die mij gevolgd hebben tjjdens dit toch wel heel mooie wedstrijd,op een wondermooie plaats, en wie weet kom ik hier ooit nog eens terug, de oudste finisher ooit was er dit jaar maar liefst 86!!