U bent hier

ETU Europees Kampioenschap triatlon lange afstand

Na het WK in mei,was dit EK mijn 2e grote objectief voor dit seizoen.De voorbereiding was wat matig, vooral met lopen, einde juni een hamstring blessure opgelopen,en dus veel te weinig loopkilometers kunnen maken.Bovendien te maken met een uitzonderlijk warme einde juni en juli maand(in Spanje),ook dat kost veel extra energie tijdens de trainingen.

Tijdens de maand augustus in St Luc verbleven,op 1700m hoogte,leuk als hoogte stage maar had daar ik ook nog veel andere prive zaken te doen.

Op 8 sept. naar Mechelen vertrokken,had afspraak met tandarts de volgende dag,had al 1 maand last van wat op een gaatje leek.Bleek een groot probleem met als gevolg een kies extractie 5 dagen voor de wedstrijd,beetje paniek bij mij (en tandarts,ook tri athleet )maar had geen keus.

Bovendien heb ik al 1 jaar last van mijn rechter(lopers?) knie, maar goed daar was ik toch ook Wereldkampioen mee geworden.

Wedstrijd: Een ongeloofelijk mooie dag voor Almere, zonnig,wat fris in de morgen 8°,maar heel weining wind (tot 20km) slechts,wat heel weining is voor de polder.Start om 7h30 in de 2e reeks van de ETU wedstrijd,water temp.18° dus heel redelijk.Wist dat mijn concurrenten matige zwemmers waren,er was geen warming up mogelijk(ook te koud)dus rustig aan beginnen leek mij een goede optie,2 ronde zonder exit,na 1h08 weer uit het water,redelijke tijd,kan beter,maar goed genoeg om concurrentie op achterstand te zetten.

Fietsen: 2 rondes van 90 km door de polder,beetje saai,vlak, echt iets voor krachtpatsers,en dat is wat minder op 65,met het oog op een moeilijke marathon was plan me wat te sparen,en dik kon me voor 1x goed inhouden.Na 40km kreeg ik plots mechanisch probleem,4 slagen ronddraaien en dan een valse slag, oepsss,dacht dat er iets in de derailleur zat, niet dus,bleef ermee voort rijden in de hoop dat het niet erger zou worden,er waren geen mekaniekers op de baan,halverwege stop ingelast,om bevoorrading aan te vullen, maar deze duurde dus 7 minuten,kon het probleem niet verhelpen helaas, dus zo door gereden tot...km 180,na 5h41 (7 min stop ingerekend) weer bij wisselzone, en voelde me eigenlijk zeer fris(voor een keer).

Bij fiets neerzetten even paniek, naast de mijne stond de fiets van mijn Belgische concurrent er al, dat begreep ik niet zo goed,hoe kon dit??

Lopen: 6 rondes van 7 km, dat is fijn, niet zo lang elke ronde en veel sfeer op dit parcour,dat helpt echt, en dan had ik een ongeloofelijke luxe, maar liefst 3 coaches op het parcours,Jeroen,teammanager,Hugo,mijn broer,en Cor en Marion op de coach post voor gel bevoorrading.Zo wist ik direct dat ik blijkbaar 15 min voorsprong had op nr 2,(bleek achteraf dat er iemand zijn fiets op de verkeerde plaats had gezet naast de mijne),oei dat is niet zoveel, want mijn marathon planning was rond de 4h30,meer zat er echt niet in wist ik,bedoeling was na 21 km door te komen na 2h(precies gelukt) en de volgende dus 2h30(bijna gelukt),na 18km begon het serieus pijn te doen, en ook (alweer) krampen,die pijnstillers voor de kies uiteraard,maar deze keer wel de tijd genomen om naar wc te gaan,(2x)op 18 en 28k, en daarna voelde ik me weer veel beter, hoorde ook dat ik steeds verder uitliep, dus hoefde me niet te forceren deze keer,maar het gebrek aan loopkilometers was heel duidelijk voelbaar,aaaiiii.

Finish: alweer een moment van emoties, na het WK ook een EK winnen, het was een droom die werkelijkheid werd.Jeroen stond na de finish al klaar met de Europese trui, dat was toch wat optimistisch, en kan zoveel gebeuren op een lange afstand.

Bedankt voor de supporters steun,ookJan Mijwaart, het was leuk, nu even rust, en knie laten verzorgen.